όταν αποδεχόμαστε την αποστολή μας, δεν ξέρουμε πώς θα πάει το ταξίδι, αλλά σίγουρα ξέρουμε ποιος θα τα καταφέρει στο τέλος... είναι η νοοτροπία που αψηφά όλες τις πιθανότητες. μάτια καρφωμένα στα αστέρια, πόδια στο έδαφος... τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο και πάντα με το μάτι της τίγρης να κοιτάζει και να νιώθει τον δρόμο μας...